8.5 | 117 Reviews

Roszczenia dotyczące błędnej diagnozy ADHD

Nieprawidłowa diagnoza ADHD może mieć poważny wpływ na życie Twojego dziecka.

A photo of Mrs Swaffield

Jestem bardzo szczęśliwa i zadowolona z odszkodowania, które dla mnie uzyskaliście, a obsługa była doskonała. Bardzo dziękuję.

Pani E.Swaffield
Loughborough

Dochodzenie odszkodowania za błędną diagnozę ADHD

Jeśli Twojemu dziecku po zdiagnozowaniu ADHD lekarz przepisał leki, które nie działają, być może powodem jest to, że dziecko jest nieuważne, niespokojne i zachowuje się uciążliwie z powodu nerwicy, a nie dlatego, że ma ADHD.

Postawienie błędnej diagnozy ADHD jest możliwe, gdy objawy pacjenta, który niemal zawsze jest małym dzieckiem, mogą nie być w pełni zrozumiane lub gdy lekarz nie zbadał dokładnie dziecka.

ADHD obejmuje grupy zachowań, które mogą być pojedyńczo zdiagnozowane jako należące do zupełnie innego rodzaju zaburzeń lub spowodowane przez całkowicie inne przyczyny. W dzieciństwie dzieci często są niespokojne lub nieuważne i to zupełnie normalne zachowanie, które niekoniecznie wskazuje na objawy ADHD. 

Metody diagnozowania i leczenia ADHD, w tym zastosowanie poszczególnych rodzajów leków przepisywanych dzieciom, może prowadzić do zbyt częstego diagnozowania tego zaburzenia, jego błędnego rozpoznania i nierozpoznania oraz nieleczenia prawdziwych przyczyn leżących u podstaw choroby. Tymczasem rzeczywiste przypadki niezidentyfikowanych i nieleczonych zaburzeń ADHD mogą się ciągnąć do wieku dorosłego.

Być może masz podstawy sądzić, że „jednak coś było nie tak" z diagnozą lekarską lub mocno wierzysz, że Twoje dziecko zostało nieprawidłowo zdiagnozowane i nie otoczono go opieką na oczekiwanym poziomie.

Aby udowodnić, że Twoje dziecko otoczono niedbałą opieką, należy wykazać, że:

  • Leki zostały podane bez dokładnego zbadania
  • Skutki uboczne podawanych leków były powodem cierpienia
  • Niezdiagnozowane ukryte schorzenie nadal pozostaje nieleczone
  • Lekarz nie skierował dziecka do specjalisty

Nasz zaangażowany zespół wyspecjalizowanych prawników posiada wieloletnie doświadczenie w skutecznym dochodzeniu roszczeń z tytułu różnych rodzajów błędów i zaniedbań medycznych.

Możemy Ci pomóc:

  • Dowiedzieć się, czy Twoje dziecko otoczono należną mu staranną opieką
  • W nagłośnieniu tej sprawy
  • Uzyskać odszkodowanie za poniesiony uraz lub szkodę.
Przeczytaj mniej

Misdiagnosis-ADHD.jpg

Nasz specjalistyczny zespół skontaktuje się z Tobą

Nasz zespół ds. błędów medycznych posiada wieloletnie doświadczenie w pracy nad wieloma różnymi przypadkami błędnej diagnozy, zatem doskonale rozumiemy, jak trudne może być podjęcie decyzji o dochodzeniu odszkodowania.

Medical Negligence team-optimised.jpg

Właśnie dlatego angażujemy się w przeprowadzenie Cię przez wszystkie etapy tego procesu. Zapewnimy, że Twoje roszczenie będzie rozpatrywane starannie i profesjonalnie przez naszych doświadczonych adwokatów, we współpracy z ekspertami medycznymi, aby zapewnić Ci jak najlepsze rezultaty. Na czele naszego zespołu ds. błędów medycznych stoi Laura Morgan, która dysponuje bogatym doświadczeniem w zakresie prowadzenia skomplikowanych przypadków błędnej diagnozy i uzyskiwania wysokich odszkodowań. 

Nasz dział jest prowadzony przez doświadczonych adwokatów, którzy posiadają udokumentowane sukcesy w prowadzeniu trudnych spraw, zapewniając jednocześnie, by rodziny poszkodowanych były otoczone odpowiednią opieką. Zespół został skomentowany przez Chambers and Partners jako "bardzo dynamiczny, responsywny i znający się na rzeczy" oraz "bardzo dobry w komunikowaniu się i przyjemny w kontaktach".

Jeśli chcesz, abyśmy Ci doradzili, czy możesz ubiegać się odszkodowanie z tytułu błędnej diagnozy, zadzwoń pod bezpłatny numer telefonu lub prześlij  nam swoje dane za pośrednictwem formularza kontaktowego, a wówczas skontaktujemy się z Tobą i umówimy na bezpłatną wstępną konsultację telefoniczną w dogodnym dla Ciebie terminie. Jeśli zdecydujesz, że chcesz zgłosić roszczenie, jeden z naszych prawników zajmujących się sprawami błędów medycznych będzie mógł Ci doradzić, czy możesz zawrzeć umowę "nie ma wygranej, nie ma opłat" (ang. no win, no fee), która oznacza, że ​​w przypadku, gdy Twoje roszczenie się nie powiedzie, to pod warunkiem, że w pełni z nami współpracowałeś w toku prowadzenia sprawy, nie będziesz musiał płacić żadnych kosztów prawnych, dzięki czemu nie ponosisz żadnego ryzyka finansowego.

 

Przeczytaj mniej

Poproś o telefon w dogodnej dla Ciebie porze

Kiedy chcesz, abyśmy do Ciebie zadzwonili?

Zaniedbanie medyczne może mieć druzgocące konsekwencje dla pacjenta i jego rodziny, dlatego uzyskanie dla nich jak najszybciej odpowiedniego odszkodowania jest naszym najwyższym priorytetem.

Laura Morgan

Dyrektor Działu Zaniedbań Medycznych

Co mówią nasi klienci

Mrs. Vora's portrait

Pracownicy okazali się przyjaźni, pomocni, uprzejmi i regularnie informowali mnie o postępach.

Pani Vora
Loughborough

A photo of Mr Dowse

Działali w sposób życzliwy i profesjonalny oraz bardzo skutecznie rozwiązali moją sprawę.

Pan Dowse
Leeds

  Porozmawiaj poufnie jeszcze dziś z jednym z naszych ekspertów 0151 550 5226

10 prostych kroków do odszkodowania

Step
1
Uzyskanie kopii Twojej dokumentacji medycznej
Step
2
Przygotowanie Twojego oświadczenia o zdarzeniu
Step
3
Minimalizowanie szkody
Step
4
Ustalenie, że doszło do naruszenia obowiązków
Step
5
Ustalenie skutków naruszenia obowiązków
Step
86
Ustalenie wartości finansowej Twojego roszczeniaPrzygotowanie do rozprawy sądowej
Step
7
Udowodnienie poniesionej przez Ciebie szkody
Step
68
Przygotowanie do rozprawy sądowejUstalenie wartości finansowej Twojego roszczenia
Step
9
Udział w procesie sądowym
Step
10
Przyznanie odszkodowania

Odpowiedzi na Twoje pytania

Co to jest ADHD?

ADHD to skrót od Attention Deficit Hyperactivity Disorder, czyli „zespół nadpobudliwości z deficytem uwagi” i może wystąpić u ludzi z różnymi zdolnościami intelektualnymi.

Jest to zupełnie normalne, że dzieci (szczególnie te bardzo małe) mają mniejsze zdolności koncentracji niż dorośli, chociaż niektóre z nich mogą mieć większe trudności w skupieniu się niż ich rówieśnicy. 

Objaw nieuwagi często jest po raz pierwszym dostrzegany dopiero w szkole, kiedy dziecko łatwo się rozprasza, trudno jest mu podążać za instrukcjami i wykonywać powierzone mu zadanie.

Być może jednak istnieją inne powody nieuwagi dziecka, takie jak to, że nie dogaduje się dobrze z nauczycielką, coś dzieje się w domu lub inne dziecko mu dokucza na placu zabaw.

U dziewczynek często występuje postać ADHD z mniej nasilonymi objawami, związanymi raczej z problemami z uważnym słuchaniem niż hiperaktywnością.

Przeczytaj mniej

Jakie są objawy ADHD?

Głównymi objawami ADHD są:

  • Niespokojność
  • Ciągłe wiercenie się
  • Łatwe rozpraszanie
  • Krótka koncentracja
  • Niezdolność do koncentracji
  • Impulsywność
  • Nadaktywność

Inne typowe objawy to:

  • Nieuległość w zachowaniu, taka jak:
    • Wahania nastroju
    • Agresja
    • Napady złości
  • Niepopularność wśród innych
  • Niepokój - tiki
  • Zaburzenia snu
  • Niezdarność
  • Nierozwinięty język
  • Problemy z pisaniem i inne problemy związane z nauką
Przeczytaj mniej

Co powoduje ADHD?

CHoroba występuje w rodzinie.

Dokładna przyczyna ADHD jest nieznana, ale choroba może być dziedziczna. Zarówno rodzice, jak i rodzeństwo dziecka zdiagnozowanego z ADHD mają cztery do pięciu razy większe szanse na to, że sami również chorują na tę chorobę.

Funkcje mózgu

Pewne obszary mózgu mogą być mniejsze lub większe i u dzieci z ADHD mogą czasem dojrzewać średnio od dwóch do trzech lat dłużej.

Nierównowaga poziomu substancji chemicznych w mózgu może powodować, że nie działa on prawidłowo.

Inne potencjalne czynniki mogą obejmować

  • Przedwczesny poród (przed 37 tygodniem)
  • Niska waga urodzeniowa dziecka
  • Palenie tytoniu, spożywanie alkoholu lub nadużywanie narkotyków w czasie ciąży
Przeczytaj mniej

Jakie są etapy ADHD?

Większość przypadków ADHD diagnozuje się u dzieci w wieku od 6 do 12 lat, jednak różne objawy tej choroby mogą wystąpić w różnym wieku, w miarę jak dziecko rośnie i powinno rozwijać umiejętności samokontroli 'towarzyskiej', na przykład rozpoczynając szkołę.

Nasilenie nieuwagi może się zmniejszać, a czas skupienia zazwyczaj zwiększa się z wiekiem, jednak choroba może być nadal w różnym stopniu widoczna przez całe dorosłe życie.

Przedszkole - nieustanna i wymagająca ciągłej uwagi nadpobudliwość

Lata szkolne - wykonywanie nadmiernej liczby ruchów w odpowiedzi na każdą sytuację

W okresie dorastania - nadmierne wiercenie się zamiast ruchów „całego ciała".

Dorosłe życie - trwałe wewnętrzne poczucie niepokoju.

Jak wygląda leczenie ADHD?

ADHD nie można wyleczyć i żadne badania laboratoryjne nie mogą potwierdzić diagnozy.

ADHD jest spowodowane przez zmienione funkcjonowanie mózgu, a strukturę można wykryć przy użyciu technologii skanowania towarzyszącej odpowiedniej diagnozie.

Chorobę można kontrolować przy pomocy odpowiedniej długotrwałej terapii, wsparcia edukacyjnego, porad i wsparcia dla rodziców oraz dzieci dotkniętych chorobą, a także zażywania leków - jeśli to konieczne.

Dlaczego ADHD jest błędnie diagnozowane?

Błędne rozpoznanie ADHD często może nastąpić z następujących przyczyn:

Szersza definicja choroby w wytycznych dla lekarzy, przez co może dojść do błędnej interpretacji objawów

  • Termin ADHD jest używany w stosunku do powiększającej się liczby problemów behawioralnych, związanych z trudnościami z utrzymaniem uwagi, impulsywnością, niepokojem i nadpobudliwością.

 

Dziecko urodziło się tuż przed lub po dacie granicznej rozpoczęcia szkoły

  • Jeśli dzieci są niemal o 12 miesięcy młodsze od najstarszych dzieci w klasie, pracownicy dydaktyczni mogą mylić ich nieuwagę lub złe zachowanie z nadpobudliwością.

Inne przyczyny błędnej diagnozy ADHD to:

  • Autyzm - zachowania mogą być identyczne, jak np. nadpobudliwość i problemy z rozwojem umiejętności towarzyskich, również występujących u dzieci z ADHD.
  • Zaburzenia przetwarzania czucia - mogą powodować objawy podobne do ADHD, takie jak trudności z uważnym słuchaniem (zwłaszcza jeśli dziecko czuje się przytłoczone), nadmierne wyczulenie na bodźce czuciowe, ciągła zmiana czynności.
  • Problemy słuchowe - małe dzieci nie potrafią w pełni wyrazić swoich uczuć, a jeśli mają również problemy słuchowe, jest im trudno uważnie słuchać, ponieważ nie słyszą dobrze.
  • Niski poziom cukru we krwi- identyczny z objawami ADHD - może powodować agresję, nadpobudliwość, niemożność usiedzenia na miejscu lub koncentracji. 
Przeczytaj mniej

Jakie jest różnica pomiędzy ADHD a zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi?

Rozróżnienie pomiędzy wspólnymi objawami ADHD i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych może być bardzo trudne i prowadzić do błędnego rozpoznania.

ADHD wpływa na skupienie uwagi i na zachowanie - niemożność skupienia uwagi, łatwe rozpraszanie, impulsywność i/lub fizyczny niepokój.

  • choroba trwająca przez całe życie, rozpoczynająca się przed 7 rokiem życia
  • choroba przewlekła
  • wpływa na nią nadmierna stymulacja sensoryczna
  • nastroje szybko się zmieniają, często w ciągu 20 do 30 minut
  • zachowania są przypadkowe

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe wpływają głównie na nastrój - przesadne zmiany nastroju, energii, myślenia i zachowań - od szaleńczej euforii do niesamowitego, depresyjnego przygnębienia.

  • zaburzenia afektywne dwubiegunowe często rozwijają się po 18 roku życia
  • występują epizodycznie
  • wpływają na nie działania dyscyplinarne i konflikty z osobami urzędowymi
  • niewyjaśnione zmiany nastroju mogą trwać wiele godzin lub nawet dni
  • zachowanie jest używane do wywoływania konfliktów

 

Przeczytaj mniej

Jak powszechne jest ADHD?

  • Szacuje się, że około w UK 1,7 mln osób choruje na ADHD - jest to najczęstsze zaburzenie zachowania w Wielkiej Brytanii.
  • W 2010 roku w Anglii i Walii wypisano ponad 850.000 recept na leki stosowane w leczeniu ADHD.
  • W Wielkiej Brytanii wykorzystanie leków stosowanych do leczenia ADHD, takich jak Ritalin, wzrosło o 50% w ciągu ostatnich sześciu lat.
  • 2-7% dzieci szkolnych i młodzieży wierzy, że ma ADHD.
  • ADHD jest częściej diagnozowane u chłopców niż u dziewczynek.

 

ADHD to skrót od Attention Deficit Hyperactivity Disorder, czyli „zespół nadpobudliwości z deficytem uwagi” i może wystąpić u ludzi z różnymi zdolnościami intelektualnymi.

Jest to zupełnie normalne, że dzieci (szczególnie te bardzo małe) mają mniejsze zdolności koncentracji niż dorośli, chociaż niektóre z nich mogą mieć większe trudności w skupieniu się niż ich rówieśnicy. 

Objaw nieuwagi często jest po raz pierwszym dostrzegany dopiero w szkole, kiedy dziecko łatwo się rozprasza, trudno jest mu podążać za instrukcjami i wykonywać powierzone mu zadanie.

Być może jednak istnieją inne powody nieuwagi dziecka, takie jak to, że nie dogaduje się dobrze z nauczycielką, coś dzieje się w domu lub inne dziecko mu dokucza na placu zabaw.

U dziewczynek często występuje postać ADHD z mniej nasilonymi objawami, związanymi raczej z problemami z uważnym słuchaniem niż hiperaktywnością.

Przeczytaj mniej

Głównymi objawami ADHD są:

  • Niespokojność
  • Ciągłe wiercenie się
  • Łatwe rozpraszanie
  • Krótka koncentracja
  • Niezdolność do koncentracji
  • Impulsywność
  • Nadaktywność

Inne typowe objawy to:

  • Nieuległość w zachowaniu, taka jak:
    • Wahania nastroju
    • Agresja
    • Napady złości
  • Niepopularność wśród innych
  • Niepokój - tiki
  • Zaburzenia snu
  • Niezdarność
  • Nierozwinięty język
  • Problemy z pisaniem i inne problemy związane z nauką
Przeczytaj mniej

CHoroba występuje w rodzinie.

Dokładna przyczyna ADHD jest nieznana, ale choroba może być dziedziczna. Zarówno rodzice, jak i rodzeństwo dziecka zdiagnozowanego z ADHD mają cztery do pięciu razy większe szanse na to, że sami również chorują na tę chorobę.

Funkcje mózgu

Pewne obszary mózgu mogą być mniejsze lub większe i u dzieci z ADHD mogą czasem dojrzewać średnio od dwóch do trzech lat dłużej.

Nierównowaga poziomu substancji chemicznych w mózgu może powodować, że nie działa on prawidłowo.

Inne potencjalne czynniki mogą obejmować

  • Przedwczesny poród (przed 37 tygodniem)
  • Niska waga urodzeniowa dziecka
  • Palenie tytoniu, spożywanie alkoholu lub nadużywanie narkotyków w czasie ciąży
Przeczytaj mniej

Większość przypadków ADHD diagnozuje się u dzieci w wieku od 6 do 12 lat, jednak różne objawy tej choroby mogą wystąpić w różnym wieku, w miarę jak dziecko rośnie i powinno rozwijać umiejętności samokontroli 'towarzyskiej', na przykład rozpoczynając szkołę.

Nasilenie nieuwagi może się zmniejszać, a czas skupienia zazwyczaj zwiększa się z wiekiem, jednak choroba może być nadal w różnym stopniu widoczna przez całe dorosłe życie.

Przedszkole - nieustanna i wymagająca ciągłej uwagi nadpobudliwość

Lata szkolne - wykonywanie nadmiernej liczby ruchów w odpowiedzi na każdą sytuację

W okresie dorastania - nadmierne wiercenie się zamiast ruchów „całego ciała".

Dorosłe życie - trwałe wewnętrzne poczucie niepokoju.

ADHD nie można wyleczyć i żadne badania laboratoryjne nie mogą potwierdzić diagnozy.

ADHD jest spowodowane przez zmienione funkcjonowanie mózgu, a strukturę można wykryć przy użyciu technologii skanowania towarzyszącej odpowiedniej diagnozie.

Chorobę można kontrolować przy pomocy odpowiedniej długotrwałej terapii, wsparcia edukacyjnego, porad i wsparcia dla rodziców oraz dzieci dotkniętych chorobą, a także zażywania leków - jeśli to konieczne.

Błędne rozpoznanie ADHD często może nastąpić z następujących przyczyn:

Szersza definicja choroby w wytycznych dla lekarzy, przez co może dojść do błędnej interpretacji objawów

  • Termin ADHD jest używany w stosunku do powiększającej się liczby problemów behawioralnych, związanych z trudnościami z utrzymaniem uwagi, impulsywnością, niepokojem i nadpobudliwością.

 

Dziecko urodziło się tuż przed lub po dacie granicznej rozpoczęcia szkoły

  • Jeśli dzieci są niemal o 12 miesięcy młodsze od najstarszych dzieci w klasie, pracownicy dydaktyczni mogą mylić ich nieuwagę lub złe zachowanie z nadpobudliwością.

Inne przyczyny błędnej diagnozy ADHD to:

  • Autyzm - zachowania mogą być identyczne, jak np. nadpobudliwość i problemy z rozwojem umiejętności towarzyskich, również występujących u dzieci z ADHD.
  • Zaburzenia przetwarzania czucia - mogą powodować objawy podobne do ADHD, takie jak trudności z uważnym słuchaniem (zwłaszcza jeśli dziecko czuje się przytłoczone), nadmierne wyczulenie na bodźce czuciowe, ciągła zmiana czynności.
  • Problemy słuchowe - małe dzieci nie potrafią w pełni wyrazić swoich uczuć, a jeśli mają również problemy słuchowe, jest im trudno uważnie słuchać, ponieważ nie słyszą dobrze.
  • Niski poziom cukru we krwi- identyczny z objawami ADHD - może powodować agresję, nadpobudliwość, niemożność usiedzenia na miejscu lub koncentracji. 
Przeczytaj mniej

Rozróżnienie pomiędzy wspólnymi objawami ADHD i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych może być bardzo trudne i prowadzić do błędnego rozpoznania.

ADHD wpływa na skupienie uwagi i na zachowanie - niemożność skupienia uwagi, łatwe rozpraszanie, impulsywność i/lub fizyczny niepokój.

  • choroba trwająca przez całe życie, rozpoczynająca się przed 7 rokiem życia
  • choroba przewlekła
  • wpływa na nią nadmierna stymulacja sensoryczna
  • nastroje szybko się zmieniają, często w ciągu 20 do 30 minut
  • zachowania są przypadkowe

Zaburzenia afektywne dwubiegunowe wpływają głównie na nastrój - przesadne zmiany nastroju, energii, myślenia i zachowań - od szaleńczej euforii do niesamowitego, depresyjnego przygnębienia.

  • zaburzenia afektywne dwubiegunowe często rozwijają się po 18 roku życia
  • występują epizodycznie
  • wpływają na nie działania dyscyplinarne i konflikty z osobami urzędowymi
  • niewyjaśnione zmiany nastroju mogą trwać wiele godzin lub nawet dni
  • zachowanie jest używane do wywoływania konfliktów

 

Przeczytaj mniej
  • Szacuje się, że około w UK 1,7 mln osób choruje na ADHD - jest to najczęstsze zaburzenie zachowania w Wielkiej Brytanii.
  • W 2010 roku w Anglii i Walii wypisano ponad 850.000 recept na leki stosowane w leczeniu ADHD.
  • W Wielkiej Brytanii wykorzystanie leków stosowanych do leczenia ADHD, takich jak Ritalin, wzrosło o 50% w ciągu ostatnich sześciu lat.
  • 2-7% dzieci szkolnych i młodzieży wierzy, że ma ADHD.
  • ADHD jest częściej diagnozowane u chłopców niż u dziewczynek.