UK PL

Proszę o telefon

Świadoma Zgoda – Dystocja Ramienia- Ryzyko dla Dzieci Kobiet z Cukrzycą

Pregnant woman having a check up
16th marzec 2016

Prawdopodobieństwo większego dziecka

W 1999 roku pani Montgomery spodziewała się pierwszego dziecka – był to ekscytujący czas dla każdej nowej matki. Miała cukrzycę insulinową i była stosunkowo niska, mierzyła nieco ponad 5 stóp wzrostu. W tamtym czasie dobrze wiedziano, że kobiety cierpiące na cukrzycę mogą mieć większe niż przeciętne dzieci.

Najszerszą częścią ciała dziecka jest zazwyczaj głowa, ale gdy kobieta cierpi na cukrzycę insulinową, najszerszą częścią dziecka mogą być ramiona. Oznacza to, że w czasie porodu głowa dziecka może się obniżyć, a barki dziecka utknąć w miednicy matki i będą musiały być zwolnione przy pomocy medycznej, takiej jak zastosowanie kleszczy. Przypadłość ta jest znana jako dystocja ramienia, a w  1999 prawdopodobieństwo wystąpienia jej u matek z cukrzycą wynosiło 9-10%.

Ryzyko dla dziecka

W ramieniu istnieje sieć nerwów zwanych splotem ramiennym, które wysyłają sygnały do barku, ramienia i ręki. Chociaż jest to rzadkie powikłanie dystocji ramienia, dla niemowląt niektórych matek cukrzycowych (0,2%) nerwy te mogą stać się napięte, ściśniętej lub zostać oderwane od kręgosłupa, powodując uraz lub paraliż. W bardzo niewielkiej liczbie przypadków dystocji ramienia (mniej niż 0,1%) pępowina może zostać uwięziona w miednicy matki, co powoduje, że dziecko może zostać pozbawione tlenu, co może skutkować porażeniem mózgowym lub nawet śmiercią.

Wpływ trudnego porodu

36 tygodni przed porodem pani Montgomery podczas wizyty u swojego ginekologa, dr McLellan’a wyraziła obawy co do wielkości dziecka i jej zdolności do urodzenia dziecka w sposób naturalny. W celu zminimalizowania tych obaw, dr McLellan nie wykonał kolejnego skanu wzrostu, kiedy pani Montgomery przyszła na swoją wizytę 38 tygodni przed porodem terminu i została podjęta decyzja, aby wywołać poród pani Montgomery w  38 tygodniu i 5 dniu ciąży.

Gdy pani Montgomery rodziła, głowa jej dziecka nie przesuwała się w dół przez kanał rodny i do wspomożenia porodu zostały wykorzystane kleszcze. O 17:45  ramiona dziecka utknęły w miednicy pani Montgomery i tylko połowa jego głowy została urodzona. Znieczulenie ogólne podano pani Montgomery w przypadku, gdy dziecko musiało zostać przesunięte z powrotem do łona i miało zostać wykonane cesarskie cięcie. Dr McLellan zdecydował jednak, że nie ma innego wyjścia, jak odebrać poród i udało się odebrać dziecko o godzinie 17:57..

Ponieważ dziecko, Sam, zostało pozbawione tlenu podczas porodu, cierpi teraz na porażenie mózgowe, które dotknęło jego rąk i nóg. Sam również cierpiał z powodu urazu nerwów ramienia (splotu ramiennego) a jego ręka była sparaliżowana.

Przypadek zaniedbania

Podczas pierwszej rozprawy dr McLellan powiedział sądowi, że nie omawiał ryzyka dystocji ramienia z panią Montgomery, bo gdyby to robił, wszystkie matki na cukrzycę prosiłyby o  cesarskie cięcie, które nie zawsze jest niezbędne ze względów medycznych.

W trakcie tej rozprawy Sąd postanowił na rzecz Lanarkshire Health Board. Decyzja sądu została oparta na ich opinii  że nie wszyscy położnicy omawiają ryzyko dystocji ramienia u matek cukrzycowych, bo choć istniało 9-10% ryzyka jej wystąpienia, może normalnie być rozwiązane poprzez proste procedury medyczne, takie jak zastosowanie kleszczy, a szansa na bardzo poważne skutki zdrowotne dla dziecka była bardzo niska

Decyzja ta została podjęta z udziałem przypadku znanej jako Bolam vs. Komitet Zarządzający Szpitala Friern[i]. Sprawa Bolama potwierdziła, że lekarz nie jest  winny leczeniu,  pod warunkiem, że zostały wykorzystane przez rozsądną liczbę lekarzy specjalizujących się w tej samej dziedzinie. Test ten był powoływany we wszystkich przypadkach zaniedbań medycznych.

Na przykład, jeśli General Practitioner zarządza leczenie które nie było leczeniem z wyboru ale nadal jest stosowane przez rozsądną liczbę innych lekarzy ogólnych, to nie wyczerpałby przesłanek zaniedbania.

Pani Montgomery odwołała się od tej decyzji podczas drugiej rozprawy, Sąd potwierdził, że lekarze muszą mieć pewność, że ich pacjenci są świadomi wszelkich istotnych zagrożeń związanych z leczeniem, które zalecają i wszelkich alternatywnych metod leczenia, które są dostępne. Jest to duża zmiana w przypadkach zaniedbań medycznych i oznacza, że ​​w przypadku pani Montgomery'ego powinna zostać ona poinformowana o ryzyku dystocji ramienia z powodu 9-10% szansy, że może ono wystąpić. Zgodzono się, że jeśli pani Montgomery została poinformowany o ryzyku dystocji ramienia, zostałoby przeprowadzone cesarskie cięcie, dzięki któremu Sam nie zostałby pozbawiony tlenu i nie cierpiałby w tego wyniku.

Co muszą zrobić lekarze

Lekarze i inni pracownicy służby zdrowia muszą omówić znaczące ryzyko i alternatywne metody leczenia z pacjentami, w celu uzyskania ich świadomej zgody. Istnieją jednak trzy wyjątki od tej reguły:

  1. Jeżeli pacjent powie, że nie chce znać ryzyka
  2. Jeżeli lekarz uzna, że informowanie  pacjenta o ryzyku może zaszkodzić zdrowiu pacjenta
  3. Jeżeli wymagana jest szybka reakcja w celu ratowania życia 

W Your Legal Friend jesteśmy aby Ci pomóc

Nasz dedykowany zespół medyczny ds. zaniedbań posiada bogate doświadczenie w pomaganiu rodzinom, takim jak Montgomery. Laura Morgan, nasza Dyrektor Sztuki Lekarskiej, działała w imieniu wielu dzieci z ciężkimi urazami mózgu i odzyskała wiele milionów funtów w imieniu ofiar i ich rodzin. Mamy również doświadczenie w reprezentowaniu pogrążonych w smutku rodzin, którym nie było dane zabrać swoich dzieci do domu.

Jeśli padłeś ofiarą podobnego zdarzenia lub urazu z powodu zaniedbania lekarskiego, zadzwoń do naszych ekspertów już teraz, aby omówić sprawę. Będziesz mieć pewność, że roszczenie jest dochodzone profesjonalnie i starannie przez wyspecjalizowanych prawników, pracujących u boku specjalistów z dziedziny medycyny, którzy zapewnią najlepsze efekty..

[i] Bolam v Friern Hospital Management Committee [1957] 2 All ER 118